Solventli, Su Bazlı ve Solventsiz Epoksi Arasındaki Fark

Epoksi ürün föylerinde en çok karıştırılan ayrım, reçinenin kimyası değil taşıyıcı ortamıdır. Aynı reçine ve sertleştirici ailesi, üç farklı biçimde ambalajlanıp satılabilir: solventli, su bazlı ve solventsiz.

Bu üç ürün rafta yan yana durduğunda benzer görünür ve çoğu zaman aynı isimle anılır. Zeminde bıraktıkları sonuç ise birbirinden belirgin biçimde ayrılır.

Ayrımın kaynağı basittir: kutudaki malzemenin ne kadarı zeminde kalır, ne kadarı buharlaşıp gider. Bu tek soru, kuru film kalınlığından kokuya, uygulama penceresinden ömre kadar her şeyi belirler.

Taşıyıcı ortam ne işe yarar

Epoksi reçinesi doğası gereği koyudur. Rulo veya mala ile ince ve düzgün yayılabilmesi için akışkanlığının düşürülmesi gerekir.

Solventli sistemlerde bu iş organik çözücüyle, su bazlı sistemlerde suyla yapılır. Her iki durumda da akışkanlığı sağlayan madde işini bitirdikten sonra ortamdan ayrılır ve geride yalnızca reçine kalır.

Solventsiz sistemlerde ise böyle bir madde yoktur. Reçinenin akışkanlığı, kimyasal formülasyonun kendisiyle ayarlanır. Kutuya konan malzemenin tamamı, kürleşme sonunda zeminde kalır.

Bu yüzden aynı kalınlıkta kuru film elde etmek için üç sistemde tüketilen malzeme miktarı aynı değildir. Sarfiyat karşılaştırması yaparken bu fark hesaba katılmadığında rakamlar yanıltıcı hâle gelir — metraj ve sarfiyat hesabı.

Solventli epoksi

Solventli sistemlerde reçine, organik bir çözücüyle inceltilir. Bu, malzemeye çok iyi bir ıslatma özelliği kazandırır: yüzeydeki gözeneklere derin girer ve emici betonda güçlü bir tutunma sağlar.

Bu özellik solventli ürünleri özellikle astar tarafında değerli kılar. Buna karşılık uçucu çözücü, uygulama sırasında yoğun bir koku ve havalandırma ihtiyacı doğurur.

Kapalı hacimlerde bu bir iş güvenliği konusudur ve çalışan tesislerde uygulamayı sınırlar. Bir başka sınır da film kalınlığıdır: solvent buharlaştıktan sonra geriye kalan katı oran, kutudaki hacmin altındadır. Kalın bir kat elde etmek için üst üste kat atmak gerekir.

Su bazlı epoksi

Su bazlı sistemlerde çözücü yerine su kullanılır. Koku düşüktür, ekipman temizliği kolaydır ve iç hava kalitesi açısından avantajlıdır.

Bu üç özellik, su bazlı ürünleri konut, ofis ve çalışan tesis senaryolarında popüler yapar. Ancak beraberinde iki teknik kısıt gelir.

Birincisi kalınlıktır: solventli sistemlerde olduğu gibi burada da kutudaki hacmin bir kısmı buharlaşır ve geriye ince bir film kalır. Su bazlı ürünler bu yüzden yüksek mekanik yük altında kalın sistemlerin yerini tutmaz.

İkincisi kürleşme koşullarıdır. Suyun yüzeyden ayrılabilmesi için ortamın buna izin vermesi gerekir; yüksek bağıl nemde ve düşük sıcaklıkta film düzgün oluşmaz — uygulama sıcaklığı, nem ve çiy noktası.

Su bazlı sistemlerin bir avantajı, betonun nemine solventli sistemlere göre daha toleranslı olmasıdır. Bu tolerans sınırsız değildir ve alttan gelen buhar basıncını çözmez; nem sorunu yine ölçülerek ele alınır — betonda nem ölçümü.

Solventsiz epoksi

Solventsiz sistemler, endüstriyel epoksi zeminlerin ana gövdesini oluşturur. Kutudaki malzemenin tamamı zeminde kaldığı için tek katta belirgin bir kalınlık elde edilir.

Kalınlık, epoksi zeminde performansın en doğrudan karşılığıdır: aşınma payı, darbe dayanımı ve kimyasal geçirimsizlik büyük ölçüde film kalınlığıyla ilişkilidir.

Kendinden yayılan sistemler, serpme agregalı çok katmanlı kurgular ve harç sistemleri bu ailedendir. Kalınlığın nasıl seçileceği ayrı bir karar konusudur — epoksi kalınlığı nasıl seçilir.

Solventsiz sistemlerin zorluğu, akışkanlığını dışarıdan bir maddeyle değil formülasyonla alması nedeniyle sıcaklığa duyarlı olmasıdır. Soğuk ortamda malzeme ağırlaşır, sıcak ortamda pot life kısalır — karışım oranı ve pot life.

Üç taşıyıcı karşılaştırması

Kuru film kalınlığı meselesi

Teklif ve föy okurken en sık yapılan hata, uygulanan malzeme miktarı ile zeminde kalan kalınlığı aynı şey sanmaktır.

Uçucu içeren bir üründe bu ikisi arasında bir kayıp vardır ve kayıp oranı ürüne göre değişir. Solventsiz üründe ise pratikte kayıp yoktur.

Bu yüzden karşılaştırma her zaman kuru film üzerinden yapılmalıdır. İki teklif aynı metrekare fiyatını verse bile, birinin zeminde bıraktığı kalınlık diğerinin çok altında olabilir — ucuz epoksi neden pahalıya mal olur.

Kalınlık farkı estetik bir konu değildir; aşınma ömrünü ve yük taşıma davranışını doğrudan belirler. Sistem ailelerinin genel haritası için epoksi zemin kaplama çeşitleri yazısına bakılabilir.

VOC ve iç hava kalitesi

Uçucu organik bileşik salımı, taşıyıcı ortamın en görünür sonucudur. Solventli ürünler bu tarafta en yüksek, su bazlı ve solventsiz ürünler daha düşük profildedir.

Konut, okul, ofis ve sağlık yapılarında bu konu artık şartname diline girmiş durumdadır. Ölçüm ve değerlendirme için EN 16516 yöntemi ve AgBB değerlendirme şeması kullanılır.

Bir ürünün bu kapsamda beyanı varsa teknik dosyasında yer alır; yoksa "kokusuz" ifadesi tek başına bir kanıt değildir — epoksi zemin ve iç hava kalitesi.

Hangi senaryoda hangisi

Karar tek başına taşıyıcı ortamla verilmez; kullanım yükü, tesisin çalışma düzeni ve beklenen ömür birlikte değerlendirilir.

Emici ve tozlu betonda ilk katın derin nüfuz etmesi isteniyorsa solventli astar hâlâ güçlü bir seçenektir. Kapalı ve havalandırılamayan bir hacimde ise bu tercih baştan elenir.

Hafif yaya trafiği, düşük bütçe ve düşük koku beklentisi bir arada geldiğinde su bazlı sistemler makul bir çözümdür; forklift, palet ve kimyasal dökülme varsa yetersiz kalır.

Endüstriyel yükte tartışma solventsiz sistemler üzerinden yürür. Bu ailenin en ince ucundaki rulo kat için ince kat epoksi sistemi, serpme agregalı kurgu için multilayer sistem yazıları ayrıntı verir.

Sıkça sorulanlar

Su bazlı epoksi gerçek epoksi midir?

Evet; reçine ve sertleştirici kimyası aynı ailedendir. Fark kimyada değil, malzemenin nasıl inceltildiğinde ve zeminde ne kadar film bıraktığındadır.

Solventsiz ürün her zaman daha mı iyi?

Daha kalın film verdiği için endüstriyel yükte üstündür. Ancak emici ve tozlu bir yüzeye ilk temasta solventli astarın nüfuz avantajı vardır; sistem çoğu zaman ikisini birlikte kullanır.

Su bazlı epoksi neme dayanıklı mı?

Uygulama aşamasında nemli betona toleransı daha yüksektir. Bu, alttan gelen sürekli buhar basıncına çözüm anlamına gelmez; o sorun ayrı ele alınır — buhar bariyeri.

Koku ne kadar sürer?

Solventli sistemlerde uçucu ayrılana kadar devam eder ve havalandırmayla belirgin biçimde kısalır. Su bazlı ve solventsiz sistemlerde koku baştan düşüktür.

Evde hangisi kullanılmalı?

Konutta düşük koku ve düşük emisyon öne çıkar; su bazlı veya düşük emisyon beyanlı solventsiz sistemler tercih edilir. Solventli sistemler kapalı yaşam alanlarında uygun değildir.

Aynı sistemde iki taşıyıcı bir arada olur mu?

Olur ve yaygındır. Astar bir taşıyıcıdan, gövde katı başka bir taşıyıcıdan olabilir; belirleyici olan üreticinin tanımladığı sistem kurgusudur.

Föyde hangi satıra bakmalıyım?

Katı madde oranına, önerilen tüketim değerine ve bunun karşılığında beyan edilen kuru film kalınlığına. Bu üçü birlikte okunmadan sarfiyat karşılaştırması anlamlı olmaz.

Tesisinizin kullanım yüküne ve çalışma düzenine uygun taşıyıcı kararını birlikte verelim: epoksi zemin kaplama, iletişim.